بنام مهربان دادار هستي ياور فجر آفرينان

در يك طلوع ديگر فجري دگر به پاشد                                       در كوي فتح دلها ولوله اي به پاشد

        بار دگر جماران غرق گل و توگويي                                       در بزم بلبل و گل شوري دگر به پاشد

فوج فوج آمده اند  چلچله ها ، مست و غزل خوان و به دستان همه يك شاخه ريحان كه بگويند امام ، پير جماران ، تويي آن سرو خرامان همان روح دل انگيز بهاران ، تويي بلبل مستان ، تويي رهبر خوبان ، تويي داعي بقرآن و تويي ناجي فّرو شرف و حشمت ايران ، تويي آن ساقي دردي كش مستان .

تو اي پير جماران ، تو اي نغمه سراي باده نوشان ، گلعذاران ، شير مردان و دليران همان دلدادگان كوي جانان ، تو هستي باغبان لاله زاران ،تو هستي نغمه خوان عشق و ايمان .

تويي فخر زمان و افتخار دين و ايران.                                               

و من يك نوجوان پاك و از نسل شهيدان         

 آمدم با جمله ياران و عزيزان ، همنوا با جمله پاكان.              

                                        آمدم تا باز خوانم بار ديگر شعر جانبخشي ز ديوان بلند فجر آفرينان .

كه اي روح خدا ، فاتح دلها ؛                        

مرا عهدي است با جانان كه تا جان در بدن دارم

                                                                  هوا داران كويش را چو جان خويشتن دارم.